Hagi'nin Koşanı

14.The Godfather (1972) Yönetmen: Francis Ford Coppola Oyuncular: Marlon Brando, Al Pacino, James Caan. Imdb notu: 9,2 Listemde sırası gelince dün belki onuncu kez tekrar izledim. 50 yıl önce çekilmiş ama hala yepyeni.  IMDB listesinin yayına başladığı ilk günden bugüne hep ilk iki sırada yer alan Godfather bence sinema tarihinin en meşhur filmi.  Sanırım orta son veya lise bire gidiyorum. Bu hayatta bazı anları sadece film izlerken yaşayabileceğimi farketmeye başlamışım. Televizyon kötü Türk filmlerinden , komik olmayan komedilerden, üçüncü sınıf aksiyondan geçilmiyor ama ne bulsam izliyorum. Bir yandan da hemen h er h afta sonu sinemaya gidiyorum (O dönem Bursa'da zaten toplam 3 salon var, biri de sadece erotik film gösteriyor). Neyse ki imdadımıza VCD teknolojisi yetişti ve ben şükürler olsun  tüm klasikleri sırayla kiralayıp izleyebilmeye başladım . V e sıra geldi meşhur Baba'ya.  "Mafya filmi" biliyorum ya, zaten o  dönem Deli Yürek dizisi de fırtına gibi...

1-Uğurcan Çakır (Trabzonspor): Uzun yıllar sonra Türk futbolu ilk kez muhteşem bir kaleci jenerasyonu yakaladı. Dört büyüklerin üçünün kalesini 20-25 yaş aralığındaki Türk gençleri koruyor. En küçükleri Ersin henüz 20 yaşında gayet iyi bir sezon geçirip şampiyonluk yaşadı, ilerleyen yıllarda adını buraya defalarca kez yazdırabilir. Diğer iki isim Altay ve Uğurcan ise bu sene lige adeta damga vurdular. İlk yarı kadroya Altay'ı yazmıştım, sakatlığı yüzünden sezon finalini kaçırınca en az onun kadar mucize maçlar çıkaran Uğurcan'da karar kıldım. 2-Marcao (Galatasaray): Şampiyonluğu son maça kadar kovalayan dağınık Galatasaray'ın tek istikrarlı futbolcusuydu. Yıllar önce yine bu blogta kendimce üç büyüklerin tarihinin en iyi yabancı on birlerini seçmiştim. Galatasaray'ı 3-5-2 dizerken Popescu ve Stumpf'un yanına 3. stoperi seçmekte çok zorlanmıştım. Marcao bir kaç sezon daha bu seviyede oynarsa rahatlıkla oraya adını yazdırır. 3-Caulker (Alanyaspor): Welinton'dan ...

 

GALATASARAY 6 - 1 DENİZLİSPOR 7 ay sonra Muslera'yı tekrar o kalede görmek herşeyden daha güzeldi.  Maçın adamı "Galatasaray'ın oyun aklı" Feghouli'ydi. Muslera-Marcao-Taylan-Feghouli iskeleti tamamlandı. Babel santrafor olarak, oynanmaya çalışılan pas oyununa Diagne'den daha yatkın. Belhanda gerçek bir dengesiz. Bir maç 5 yıldız, sonraki maç 1 yıldız, sonra yine 4 yıldız. Emre'lerden Akbaba olanın Kılınç'a tercih edilmesini yadırgadım. Kırmızı kartın resmi cezası bitse de, belli ki hocanın verdiği bitmemiş. 

   BEŞİKTAŞ  2 - 0  GALATASARAY Sene başından beri her maçına bol pas ve topa sahip olma düsturuyla çıkan Galatasaray, ilk kez oyun planını topu rakibe bırakma (hatta beraberlik hedefi) üzerine kurmuştu. Ligin en iyi futbol oynayan ve en formda takımının deplasmanında çok da anormal gözükmeyen bu durum, aslında en başından yanlıştı. Nedeni ise çok basit bir gerçek:  Galatasaray kadro yapısı kontra atak oynamaya müsait değil.  Dribling yapabilecek süratli oyuncu yok.  Hal böyle olunca uzun süre başarıyla savunulsa da kazanılan toplarla toplam sıfır "0" kez etkili kontra atağa çıkılabildi ve her kazanılan top aynı hızla kaybedilip geri döndü.  Atiba-De Souza ikilisi ile az da olsa boğuşabilmek umuduyla  Emre Kılınç'a tercih edilen Etebo da bu nedenle ters tepti. Bu arada kırmızı kart gören Diagne ve 2.goldeki bireysel hatasıyla Luyindama   esas suçlu olarak gözükseler de bence Marcao ile birlikte Galatasaray'ın en iyileriydiler. Topu bu de...